Van donker naar licht
De afgelopen jaren is er heel veel veranderd in mijn leven. Ik kom net uit een van de moeilijkste periodes die ik ooit heb doorgemaakt, vooral op mentaal vlak. Het was een tijd van duisternis, van zware momenten en uitputting, waar ik ook heel veel uit heb geleerd. En als bij wonder bleef ik opstootvrij.
Een terugval was mijn grootste angst
Hoewel ik mentaal diep zat, heb ik gelukkig geen fysieke terugval gehad. Op het moment van mijn crash was ik al zo’n tien jaar opstootvrij. Dat is zo gebleven dankzij het geweldige IBD-team dat mij ondersteunt. Door zo kort op de bal te spelen kon ik mij focussen op mijn mentale herstel. Ook al bleef de angst voor een opstoot toch altijd sluimeren.
Mijn lichaam trok aan de alarmbel
Mijn crash zat er eigenlijk al jaren aan te komen. Omdat ik me fysiek zo goed voelde, nam ik veel te veel hooi op mijn vork. Ik rende door het leven, zonder echt stil te staan bij wat mijn lichaam en geest nodig hadden. Tot mijn lichaam besloot: stop. Ik had het verlies van mijn papa nooit verwerkt en na vijf jaar was mijn lichaam het zat. Ik crashte tijdens een call met een collega. Toen die vroeg hoe het met mij ging, begon ik plots te huilen. De huisarts zei me direct dat het geen vijf na twaalf was, maar vijf uur ‘s nachts.
Pas begin dit jaar ben ik weer aan het werk gegaan, maar daarvoor moest ik twee jaar uit de ratrace stappen en bewust vertragen. Mijn herstel begon pas echt toen ik leerde luisteren naar mijn lichaam.
Ik deed het niet alleen
Gelukkig stond ik er niet alleen voor. Mijn man, familie en vrienden waren er altijd voor me, onvoorwaardelijk. Ik liet me ook professioneel begeleiden door een life coach en een psycholoog. Dankzij EMDR*-therapie leerde ik omgaan met de gevoelens van rouw om mijn papa die ik zo lang had weggeduwd. Ook medisch werd ik super goed begeleid.
Slapen om beter te worden
Het eerste advies dat ik kreeg? Slapen. En dat deed ik, ook al was het in het begin moeilijk. In mijn dromen herbeleefde ik al mijn opgekropte emoties. Maar gaandeweg, met therapie en begeleiding, leerde ik rust vinden. Ik sliep wel 14 uur per nacht, omdat mijn lichaam echt jaren aan slaap moest inhalen. Pas toen ik goed uitgerust was, kon ik mijn herstelproces écht beginnen.
Stapje voor stapje
Na zo’n anderhalf jaar doken de eerste tekenen van herstel op: ik kon weer opstaan, mijn tanden poetsen, een wandeling maken. Stapje voor stapje voelde ik me weer meer mezelf. Ik kon terug aanwezig zijn voor mijn man, familie en vrienden. Zij gaven me de ruimte om op mijn eigen tempo terug te komen, zonder druk of verwachtingen, en hun steun heeft me er echt doorheen geholpen.
Niet iedereen begreep het
Maar niet iedereen was even begripvol. Een vriendin stuurde me na een jaar thuis een berichtje dat me diep kwetste. Ze vond dat ik lang genoeg ‘onder mijn steen’ had geleefd. Maar wie zelf ooit een burn-out of depressie heeft meegemaakt, weet hoe complex het is. Ik kon er niet zijn voor anderen, omdat ik mezelf eerst terug moest vinden. Gelukkig had ik ook vrienden die zeiden: “Kom gewoon langs, we willen dat je erbij bent, hoe dan ook.”
Van vijand naar boodschapper
Mentaal voel ik me opnieuw beter, maar fysiek heb ik sinds een paar maanden weer meer last van buikpijn, van een knagend gevoel. Niet toevallig, denk ik. Ik weet dat ik niet gelukkig ben in mijn huidige job en dat ik moet veranderen. Mijn lichaam geeft me duidelijke signalen, en deze keer luister ik naar mijn buikgevoel. Mijn Crohn is niet langer mijn vijand, het is ook een boodschapper geworden. En dat geef ik ook door aan mijn omgeving: neem de signalen van je lichaam serieus, ze willen je iets zeggen.
Crohn definieert mij niet
Hoe moeilijk deze periode ook was, ik ben dankbaar voor de lessen die ik eruit heb geleerd. Ik heb geleerd dat ik niet onoverwinnelijk ben, dat ik moet luisteren naar mijn lichaam, en dat ik mezelf niet mag verliezen in de verwachtingen van anderen. Crohn is een deel van mij, maar het definieert me niet.
* Eye Movement Desensitization and Reprocessing, dat staat voor “Desensitisatie en Herverwerking via Oogbewegingen”. EMDR is een therapeutische benadering die wordt gebruikt om psychologische trauma’s en posttraumatische stressstoornis (PTSS) te behandelen, met behulp van oogbewegingen of andere bilaterale stimulatie.
Geschreven door The Fat Lady, gebaseerd op een interview met Daisy.
Disclaimer: De inhoud van dit artikel is uitsluitend bedoeld voor informatieve en educatieve doeleinden. Het vervangt geen medisch advies of behandeling door een arts. Raadpleeg uw behandelend arts of een lid van uw IBD-team voor vragen en/of specifieke gezondheidsproblemen.
C-ANPROM/BE/IBDD/0399 – Juni 2025