De moeilijke zoektocht naar een partner
Een tijd geleden reageerde ik op een oproep voor de rubriek Single in the city in een krant. Ik zag het bericht op Facebook en voelde meteen: dit is mijn kans om iets te vertellen wat te weinig aandacht krijgt. Want ik ben niet zomaar single. Mijn chronische ziekte en alles wat erbij komt kijken speelt daarin een grote rol.
De drempel van elke date
Ik ben nu 55 en ik heb eindelijk beslist dat ik me niet meer wil wegsteken. Dat is een inzicht waar mijn psycholoog me bij heeft geholpen. Ik schaam me niet meer voor mijn Crohn, maar dat maakt daten er niet eenvoudiger op.
Elke ontmoeting vraagt zoveel energie. Elke keer opnieuw moet je je verhaal doen en afwachten hoe iemand reageert. Klikt het niet? Dan vertel ik niets. Klikt het wel, dan voel ik me toch verplicht om eerlijk te zijn. Want stel je voor dat ik pas na drie dates vertel over mijn Crohn – of over mijn stoma? Dat voelt niet eerlijk tegenover de ander, en ook niet tegenover mezelf.
Tussen twijfel en verlangen
Soms denk ik dat ik altijd alleen zal blijven. Want eerlijk is eerlijk: ik ben iemand met een handleiding. En veel mannen zien dat niet zitten. Mijn stoma schrikt af. Mijn vermoeidheid is niet zichtbaar, maar zeer aanwezig. En na een slechte date denk ik vaak: waarom probeer ik het nog?
Toch blijf ik geloven in de liefde. Niet in de ridder op het witte paard – daar ben ik al lang van afgestapt – maar wel in een partner met wie ik het leven kan delen. Iemand die me begrijpt, die me niet ziet als last. Een fulltime relatie hoeft niet voor mij. Maar iemand met wie ik samen ouder kan worden en leuke dingen mee kan doen, dat zou mooi zijn.
Hoopgevende verhalen
Het steekt als ik merk dat mensen ook in moeilijke omstandigheden de liefde vinden, terwijl ik achterblijf. Ik zie het bij lotgenoten in stomagroepen: verhalen van vrouwen die toch iemand gevonden hebben, vaak op onverwachte plekken. Zoals die ene vrouw die haar partner leerde kennen in het ziekenhuis – zij als patiënt, hij als verpleger. Dat lijkt me het perfecte scenario.
Soms denk ik ook: laat maar. Ik leef al zo lang alleen, zou ik nog kunnen samenwonen? Maar volgend jaar gaat mijn dochter een jaar naar het buitenland, en dan zal het stil worden in huis. Misschien is dat het moment om toch weer ruimte te maken. Voor iemand. Voor liefde, in welke vorm dan ook.
Geschreven door The Fat Lady, gebaseerd op een interview.
Disclaimer: De inhoud van dit artikel is uitsluitend bedoeld voor informatieve en educatieve doeleinden. Het vervangt geen medisch advies of behandeling door een arts. Raadpleeg uw behandelend arts of een lid van uw IBD-team voor vragen en/of specifieke gezondheidsproblemen.
C-ANPROM/BE/IBDD/0399 – Juni 2025